Stefan Niewitecki
Biografia
Stefan Niewitecki, urodzony 17 sierpnia 1895 roku w Szubinie, był polskim pilotem wojskowym służącym w Wojsku Polskim. Syn Józefa i Apolonii z domu Marten, po wybuchu I wojny światowej został powołany do służby wojskowej cesarstwa niemieckiego, gdzie odbył szkolenie lotnicze w Grudziądzu i Poznaniu. Walczył na froncie zachodnim, lecz 3 mego maja 1918 roku został zestrzelony i trafił do brytyjskiej niewoli.
Po uwolnieniu wstąpił do armii Hallera, a następnie do polskiego lotnictwa. Brał udział w walkach podczas powstania wielkopolskiego oraz na froncie polsko-bolszewickiego. 20 kwietnia 1920 roku został zestrzelony w okolicach Żytomierza, lecz razem z por. Janem Żardeckim zdołali uciec z niewoli. 22 września 1920 roku, podczas lotu z pchor. Mieczysławem Serdeckim w rejonie Szepietówka, zostali zaatakowani przez oddziały 1 Armii Konnej Semionu Budionnego. Mimo rannego pilota i 14 trafień w samolocie powrócili na lotnisko.
10 listopada 1920 roku został przeniesiony do rezerwy. W Bydgoszczy prowadził kilka przedsiębiorstw, m.in. kręgielnię i firmę przewozową. Był aktywnym członkiem Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” i Stronnictwa Narodowego. Po wybuchu II wojny światowej walczył w kampanii wrześniowej oraz na Zachodzie w ramach Polskich Sił Zbrojnych. Zdemobilizowany w 1946 roku, osiedlił się w Szczecinie, gdzie zmarł 25 maja 1967 roku.